Helmonders Jan en Louis

Vandaag hield ze mij een spiegel voor

'rustHet gebeurt zo vaak op een levenspad. Je ontmoet mensen, die je iets te zeggen hebben. Ontmoetingen die voorbestemd zijn. Het voelt dan, of je deze persoon al jaren kent. Dan weet je gewoon intuïtief dat deze ontmoeting een reden heeft. Het wil je iets belangrijks vertellen. Er kan je een spiegel voor gehouden worden. Twee maanden geleden had ik een afspraak staan voor een Reiki behandeling in het kader van een komende radio uitzending. De dag van de afspraak word ik ziek. Ik ben geveld door de griep. Een week later maak ik een nieuwe afspraak. Voor vrijdag in diezelfde week. Het is dan nog vijf dagen voor de betreffende uitzending. Die bewuste vrijdag ligt er een flink pak sneeuw. Geen weer om er voor de lol doorheen te gaan fietsen. Weer moet ik afbellen. Toch liep de uitzending van die dinsdag gewoon als een trein. Waarschijnlijk ook, omdat ik erg geïnteresseerd ben in het spirituele. En de weken gaan snel voorbij. In die tijd pak ik veel zaken tegelijk aan. Ik weet, dat ik me voorbijloop. Maar ik wil het niet zien. Ik overschrijd ‘met de ogen dicht’ mijn eigen grenzen. Ik ben enthousiast en vind zoveel leuk om te doen. “Ach” denk ik bij mezelf, “die rust neem ik nog wel een keer.”  En dan gebeurt het. Een paar weken geleden word ik door een goede vriend gebeld. “Hé Hetty, jij wilt toch zo graag ervaren op het spirituele vlak. Nou vandaag heb ik met iemand gesproken, die Reiki behandelingen en cursussen geeft hier in Helmond en omstreken. Misschien ben je nu aan een verdere geestelijke verkenning op dit vlak toe.?” Ik vertel hem er eerst eens over na te willen denken. Maar zoveel tijd heb ik deze keer niet nodig. Nauwelijks een paar dagen later bel ik Louise op en staat er al snel een afspraak. En nu ben ik op weg naar haar. Ik sta open en ben tegelijkertijd heel nieuwsgierig naar wat er komen gaat. Ik heb mijn fiets nog niet weggezet of Louise heeft de deur al geopend. Een wederzijdse blik toont meteen spirituele herkenning. In de sfeervolle kamer praten wij samen, onder het genot van een kopje koffie over onze gezamenlijke interesse. Meteen valt mij het beeldje van Maria van Binderen op. Ze vertelt, dat zij ook een Maria vereerster is. Nog geen kwartier later, weet ze mijn huidige gemoedstoestand precies te doorgronden. Dan gaan we naar de kamer, waar zij haar Reiki behandelingen geeft. De kaarsjes branden en het geheel straalt rust en warmte uit. Het is tijd om het allemaal over me heen te laten komen. Ik ontspan me. Ze geeft precies aan wat ze bij mij van binnen voelt. En het klopt allemaal. Ze vertelt me dat ik moet oppassen, niet regelrecht op een burnout af te gaan. Het uur is snel om. Als we afscheid nemen, weten we allebei dat dit niet de laatste keer was. Diezelfde avond laat ik mijn laptop en telefoon met rust. Ik hang op de bank, lees eindelijk weer eens relaxt in een boek. De volgende dag werkt de behandeling nog door. Mijn lichaam ‘schreeuwt’ om rust. Ik kan niet anders dan toegeven. Als ik op zaterdagavond voor het eerst weer even mijn mail check, schiet het door me heen, volgende week weer met Louise te bellen voor een afspraak. Het is me zo goed bevallen . Ik begin het eindelijk weer te leren, om naar mijn lichaam te luisteren. En ik weet ook zeker, dat de tijd nu rijp was voor deze Reiki behandeling. Evenals mijn ontmoeting met Louise. Zij had een boodschap voor mij, waar ik deze keer echt naar moest luisteren. Vandaag hield zij mij de spiegel voor, die ik zo nodig had! zee